ജീവിതം നിര്‍വ്വചിക്കുംബോള്‍

ജീവിതം നിര്‍വ്വചിക്കുമ്പോള്‍ ..
തീക്കുണ്ഠത്തിലിരിക്കുന്നു

ഒരു തണുത്ത തീയ്യായ്
കത്താതെ കത്തിയെരിഞ്ഞ്
ഒന്നുകില്‍
കത്തിപ്പടര്‍ന്ന് ഒരുവെളിച്ചമാകണം
വഴിനടക്കുന്നവനു കാവലാകണം
അല്ലെങ്കില്‍
കത്തിതീര്‍ന്നൊരു ചാരമാകണം
ശേഷിപ്പില്ലാതെ കാറ്റിലലിയണം

രക്ഷകര്‍

കഴുമരം ഏറേണ്ടവന്‍
യൂദാസ്
കുരിശില്‍ കയറി കിടന്നു
യേശുവിനെ ഒട്ടിക്കിടന്നു

ശ്രുതി മധുരം ഓടക്കുഴല്‍
ബാഗ്പൈപര്‍ മോഷ്ടിച്ച്
കുഴലൂതി ജനത്തെ
പാതാളത്തില്‍ വീഴ്ത്തി

ഗോട്സെ വട്ടക്കണ്ണട വെച്ചു
മുണ്ഡനം ചെയ്തു
പാതിവസ്ത്രം ധരിച്ചു
പുണ്ണ്യാളനായി

നീതി

അള്ളാപിച്ചി മൊല്ലാക്കയുടെ
തൊപ്പിയില്‍ കാക്ക തൂറി
കാശ്മീരിന്റെ ഭൂപടം
വരക്കാത്തതിനാല്‍
തുറുങ്കില്‍ അടക്കപ്പെട്ടു

മൊബൈല്‍ സന്ദേശം

പ്രണയം ഖനീഭവിച്ച
പുല്‍തകിടിയില്‍
മൊബൈല്‍ കാതില്‍
ചേര്‍ത്ത് അവള്‍
അവനെ കാത്തിരുന്നു
ഡയലര്‍ സംഗീതത്തിന്‍റെ
അവസാന മിടിപ്പും നിലച്ച്
പ്രകാശം മെല്ലെ ഇല്ലാതായി
ഇന്ധനകട്ടയുടെ അവസാന
കശേരുക്കളും നുറുങ്ങിയിരിക്കുന്നു
പിന്നെയും അവളുടെ വിറക്കും
കൈകളാല്‍ പച്ച ബട്ടണമര്‍ത്തി
അവനുവേണ്ടിയുള്ള
തിരച്ചിലിനായി
തരംഗങ്ങളെ അയച്ചു
ഇവിടെ കാത്തിരിക്കും
പ്രാണസഖിയുടെ
രോദനവുമായി തരംഗങ്ങള്‍
അവന്‍റെ മൊബൈലിന്‍റെ
സ്വൊനഗ്രാഹികളിലെത്തി
അത് ഉച്ചത്തില്‍ കരഞ്ഞു

കേഴുമാത്മാവിനെ നിശ്ശബ്ദമാക്കി
അയാള്‍ പുത്തന്‍ സിം കാര്‍ഡിന്‍റെ
വര്‍ണ്ണമേലങ്കി അഴിച്ചെറിഞ്ഞു
അവന്‍റെ അക്കങ്ങള്‍ അവന്‍ മാറ്റി

തരംഗങ്ങള്‍ അവനെ കണ്ടെത്താതെ
അവളിലേക്ക് മടങ്ങി......

വാര്‍ദ്ധക്യപുരാണം

വയസ്സായെന്നു
ആരാണ് എന്നെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നത്
ഓരോ ദിനവും ശത്രുവിനെ പോലെ
പത്രമെറിയുന്ന ബാലനോ?
അറ്റത്തെ പച്ചിലകള്‍ കരിച്ച്
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വേനലോ
അടപ്പുപാത്രത്തില്‍
കുത്തിനിറച്ച പ്രാതല്‍
ഒരുക്കിവെച്ച് രാവിലെ
തിരക്കില്‍ ആപീസിലേക്ക്
കുതിച്ചോടുന്ന മകളോ
ഉച്ചക്ക് തണുത്തുറച്ച പ്രാതല്‍
മോണയില്‍ തറക്കും വേദനയിലോ

എന്‍റെ കയ്യില്‍ വളര്‍ന്നവന്‍
എന്‍റെ പാഠങ്ങള്‍ പഠിച്ചവന്‍
എന്നോളം വളര്‍ന്ന്
ഉപദേശങ്ങളുടെ
ഫോണ്‍ വിളികളിലോ

ഇടക്ക്മുറ്റത്തെകിളികളുടെ
ആരവം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ യൌവ്വനത്തില്‍
അല്ല യൌവ്വനത്രുഷ്ണയില്‍
അലിയുന്നു...ഇടക്ക്
ഇടക്ക് മാത്രം