നിന്നോട്

നീ അറിയുന്നുവോ
ഞാന്‍ നിന്നില്‍ നീന്ന്
എന്റെ ഹ്രുദയത്തെ
എങ്ങിനെ പറിച്ചെടുത്തെന്ന്

എന്റെ അകം കീറി
മനം പിളര്‍ത്ത്
നോവു കടിച്ചമര്‍ത്തി
സ്വയം തകര്‍ത്ത്...

നീ അറിയുന്നുവോ
വക്കുകളില്‍ രക്തം
അത് വാര്‍ന്നൊലിച്ച്
എന്റെ മനം നിറച്ചത്

നിന്റെ മനസ്സില്‍
നീ എന്റെ ചിത്രം
തകര്‍ന്ന കണ്ണാടിയില്‍
ചിതറിയ ഞാന്‍

അതില്‍ കൂര്‍ത്ത ചില്ല്
എന്റെ ഹ്രുദയത്തില്‍
ആഴത്തില്‍ പതിച്ച്
ഞാന്‍ തകര്‍നു പോയിരിക്കുന്നു

പ്രക്രുതി

ഹാ കഷ്ടം
മരം നഷ്ടമാകുന്നു
ചില്ലകളില്ലാതെ
കിളികളെങ്ങിനെ

ഓസോണ്‍
പാളികളേ ഇല്ലാതാകുന്നു
മരം
ഒരു വരം

ഓ
മറന്നു പോയി
ഇന്നലെ വെട്ടിയ മരം
നന്നല്ലാന്ന് ആശാരി

വേറെ രണ്ടുമരം
വെട്ടിനോക്കാം
നല്ലത് വാതിലിന്
എടുക്കാം

ലവ് ജിഹാദ് മാനിയ

ഇന്നലെ സഖാവ് കുഞുമോന്‍
മകനെ വിളിച്ച് ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചു
കോളേജില് പോയാല്‍
പഠിച്ചിട്ട് വരാ
പ്രേമിക്കണമെങ്കില്‍
ഞമ്മളെ ജാതീലുള്ളോരെ മാത്രം
പ്രേമിക്കാ
മകന്‍ അന്തം വിട്ടുപോയി
കമ്മൂണിസ്റ്റുകാരനായ
ബാപ്പയാണൊ ഇതു പറയുന്നതെന്ന്
മകന്‍ ചോദിച്ചു
ബാപ്പ ഒരു പുരോഗമനവാദിയല്ലെ?
ജാതി മത ചിന്തകള്‍ക്ക്
അതീതമാണ് മാനവസ്നേഹം
എന്നല്ലെ ബാപ്പ പഠിപ്പിച്ചത്
സഖാവ് പറഞ്ഞു
അതൊന്നും മാറിയിട്ടില്ല
എന്താദര്‍ശം പറഞ്ഞാലും
മക്കള്‍ മക്കള്‍ തന്നെ
പിന്നെ സഖാവ് പറഞ്ഞു
ആരെ പ്രേമിച്ചാലും ബപ്പാക്ക്
സമ്മതമാണ്, ഉമ്മാക്കും
നാട്ടുകാരില്‍ ചിലര്‍ക്ക്.....
ലവ് ജിഹാദിന്റെ കാലമല്ലെ
നീന്നേം തീവ്രവാദിയാക്കിയാലോന്ന് പേടിച്ചാ......

കണ്ടപ്പായിയുടെ കണ്ണ്

അങ്ങ് പാടത്തിനപ്പുറം

ഒരു തീനാളമായി

കണ്ടപ്പായിയുടെ കണ്ണ്

അത് കാണിച്ചാണ് അമ്മ

എനിക്ക് ചോറ് തന്നത്

പിന്നെ കണ്ടപ്പായിയുടെ കണ്ണ്

വെറും ചിമ്മിനിവിളക്കും

കണ്ടപ്പായി സ്നേഹമുള്ള

ഒരു വയസ്സനും

ഇപ്പോള്‍ ചുറ്റും വെളിച്ചം

ഇരുട്ട് വീഴാറേഇല്ലാത്ത രാവുകളില്‍

ആരെ പേടിപ്പിച്ച്

ഞാന്‍ എന്റെ മോനെ ഊട്ടും

തോറ്റ പോരാ‍ട്ടം

യുദ്ധം കഴിഞ്ഞുവന്നവരുടെ

മുറിവുകള്‍
മുതുകില്‍ ആയിരുന്നു
എന്റേയും.....
എന്റെ മാത്രം
ഇടനെഞ്ചില്‍
ആയിരിക്കണമെന്ന്
ശഠിക്കുന്നതെന്തിന്